Het verhaal van Emma

"De symptomen van schizofrenie begonnen tijdens mijn studie psychologie"

“Ik leefde samen met mensen die ik niet kende. Langzamerhand werd ik steeds meer paranoïde en argwanend tegenover de mensen om me heen. Ik dacht dat mijn huisgenoten tegen me samenspanden en ik kwam mijn kamer niet meer uit, omdat ik bang was dat mensen mijn gedachten konden lezen of dat mensen gedachten in mijn hoofd brachten.

De eerste keer dat ik realiseerde dat er iets mis was, was toen ik gedempt geschreeuw begon te horen dat zich net binnen mijn gehoorgrens bevond. Uiteindelijk hoorde ik ook stemmen en in een helder ogenblik keek ik in mijn psychologiestudieboeken wat het horen van stemmen eigenlijk betekende. Dit werd psychose of schizofrenie genoemd en hier schrok ik erg van.

Mijn huisgenoten klopten op mijn deur en vroegen: “Emma, gaat alles goed?” Maar ik negeerde ze gewoon. Zij wisten niet dat het voor mij niet normaal was dat ik in mijn kamer zat en iedereen negeerde. Ik ging naar de psychiater van de universiteit, maar kon alle symptomen niet goed uitleggen, omdat ik me erg paranoïde voelde door hem. Hij dacht dat ik gewoon gedeprimeerd was, omdat ik net een relatie achter de rug had. Dus schreef hij antidepressiva voor, die ik vervolgens enkele dagen later voor een overdosis gebruikte.

Toen ik tijdens de zomervakantie thuiskwam, dachten mijn ouders dat ik een normale door hormonen geplaagde tiener was die chagrijnig was, de deur niet uit wilde of mijn kamer niet wilde opruimen. Maar toen begon ik me heel vreemd te gedragen. Ik begon veel in mezelf te lachen en tegen stemmen te praten, zodat mijn ouders realiseerden dat het niet goed met me ging.

Ik was niet degene die naar een behandeling zocht, maar mijn familie wel. Die zei: “Emma, je hebt een probleem, we moeten hulp zoeken." Omdat ik niet erkende dat ik een gezondheidsprobleem had, moesten ze eerst naar de huisarts en hem ervan overtuigen dat er een psychiater naar me moest kijken.

Hoewel ik vrij ruimdenkend ben, vertelde ik mijn vrienden - nadat de diagnose schizofrenie werd gesteld - dat ik herstellende was van een drugsverslaving. Ik hield me voor dat ik een hersentumor had. Ik wilde niet toegeven dat ik een mentaal probleem had”.